بنواز نوای دل ما

   دوست   

شادم از یاری دوست، دل من بسته به اوست
یار من نزدیک است، همچو تن بسته به پوست

مهر دوست آب حیات، همرهی همچو نبات
شعر من هدیه به اوست، جان من در بر اوست

عمق در فاصله هاست، برق در صاعقه هاست
راز چشم تو ولی، بیش از این واقعه هاست

---

عشق نامی گمنام، در بر خاطره هاست
طعم گرم لب تو، عطر این حادثه هاست

---

آنکسی که دلم شاد کند
درد و غم از دلم آزاد کند

عشق را همرهی فریاد کند
اوهمان است که آباد کند
درد و غم از دلم آزاد کند

شاید اید آنروز
که مرا جار زنی
بر سر کوی و گذز
عشق فریاد زنی

شاید اید آنروز
عشق پرواز کند
وقتی او رفت غمش
ساز آغاز کند

شاید اید آنروز
خسته از حال شوی
در بر خاطره ها
پر زنی، بال شوی

اما آنروز دیر است
من دگر من نیستم
آن من ساده و خام
خار بر تن نیستم


این که من میگویم
شرح حال همگیست
قدر گیر در هستش
عاقبت دلزدگیست

وقتی او جانت نیست
با فریب ماه نشو
بر شب او ننشین
باعث آه نشو

حسرتم نیست خدا
قدر عشق دانستم
چون دلی نشکستم
از فریب وارستم

دانم آید آنروز
که تو را نیک نظر خواهم کرد
و به چشمان قدیم مینگرم
بر دل مرده  اثر خواهد کرد ؟

خاطرات نیست شدند در بر یاد
برگ ها دور شدند در بر باد
در دل خشک درخت جز هیچ نیست
بر گیسوی عزل جز پیچ نیست

عشق در سادگی هر راه نیست
درد اندر ره عشق بیراه نیست
برگ از جان درخت کند ولی
عاقبت همره باد گشت همی

زندگی جمع پر از اضداد است
هر کدام  درسی بر افراد است
شاخه از برگ نفس میگیرد
ریشه در خاک به پا میخیزد

رفتن برگ، عزاداری نیست
برگ تا وقتی به شاخست برگ است
وقتی بر باد سوار گشت برفت
برگ دیگر بر شاخه برگ است

آید آنروز که بوسه به لبان تو زنم
آید آنروز که از دام خیال تو رهم

شاید اینبار حقیقت به کمال آید و من
دست در دست تو خندان و خرامان بدوم

   زن   

مشاهده یادداشت خصوصی

آنزمانی که به دل یار شوی
قبل آن که بر دلدار شوی

قبل از آنکه خم و بیمار شوی
حد نگه دار نه، که بیزار شوی

باید آیی تا دلم باز شود
ناز با غمزه تو ناز شود

روز بی تو شب بی پایان است
روز آن است که با چشم توآغاز شود

باید آیی تا دلم باز شود
ناز با غمزه تو ناز شود

روز بی تو شب بی پایان است
روز آن است که با چشم توآغاز شود